Praten over de dood is geen vanzelfsprekendheid. De dood blijft voor veel mensen iets om bang voor te zijn, om zacht en in bedekte termen over te praten. Er bestaat een grote verlegenheid om met kinderen te praten over de dood als dat niet hoeft. De kans dat een basisschoolkind met overlijden in aanraking komt, is groter dan je misschien denkt. Doodgaan hoort bij het leven. Of het nu een (huis)dier of een mens, jong of oud, nabij of veraf betreft: een overlijden grijpt iedereen aan. De dood is misschien wel de enige zekerheid in ons leven –maar ook het grootste raadsel. Om troost te vinden, herinneringen te bewaren en om te kunnen gaan met de dood als onderdeel van levensvaardigheden, daarvoor is dit prentenboek gemaakt.